บทที่ 44 แค่พนักงานธรรมดา

ร้านขายของชำริมถนนในเวลาสายดูเงียบสงบไม่ได้ทำให้ใจของวรัลฌาสงบลงได้เลย ใจเธอเต้นแรงตั้งแต่ชวินทร์จอดรถหรูที่หน้าร้าน

“สวัสดีค่ะพ่อ สวัสดีค่ะแม่” หญิงสาวทักทายบิดามารดาที่นั่งคุยกันอยู่ด้านในร้าน

“อ้าว....ยัยกวาง จะมาทำไมไม่โทรบอกก่อนล่ะแม่จะได้ฝากไปเอาของมาขายจะได้ไม่ต้องเสียค่าส่ง” คำทักทายขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ