บทที่ 60 ปราบพยศคุณหนูจอมหยิ่ง

ร่างสูงโปร่งของกันตธีร์ก้าวเข้ามาหยุดที่โต๊ะโซนวีไอพี กลิ่นอายความดิบเถื่อนที่ผสมปนเปกับความสง่างามทำให้บรรยากาศรอบโต๊ะดูอึดอัดและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน ชายหนุ่มโน้มตัวลงเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวที่ทำเป็นเมินมองไปทางอื่น

“สวัสดีครับผมกันตธีร์...เรียกว่ากันต์เฉย ๆ ก็ได้ครับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ