บทที่ 64 เกือบไปแล้ว

กลิ่นอายความเป็นชายที่รุนแรงและดิบเถื่อนทำให้ขาของเธอเริ่มอ่อนแรง

“ชู่วววว!!!!... เงียบ ๆ นะครับบัว ถ้าไม่อยากให้พ่อผมเจอคุณอยู่กับผมในห้องนี้” กันตธีร์ก้มลงกระซิบชิดใบหูเล็ก

ฝ่ามือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่ว พลางลูบไล้เบาๆ อย่างลืมตัว แรงดึงดูดระหว่างชายหญิงท่ามกลางวิกฤตกลับกลายเป็นความซ่านส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ