บทที่ 22 เด็กเส้นของท่านประธาน

"เห็นแล้วก็ตอบกลับมาสักคำสิคะ รสจะได้ไม่ต้องมัวแต่นั่งรอ"

กัญญิกาพลิกหน้ากระดาษสมุดจด

ทั้งที่เนื้อหาในหน้านั้นเธอยังอ่านไม่จบด้วยซ้ำ

เธอไม่ได้ตั้งใจแอบฟัง เป็นเพราะระยะห่างของโต๊ะมันใกล้กันเกินไปต่างหาก ต่อให้พยายามเอามืออุดหู เสียงพูดคุยก็คงดังลอดเข้ามาอยู่ดี

แล้วเขาจะตอบข้อความใครหรือไม่ตอบ มันก็ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ