บทที่ 40 คำขอโทษ

กัญญิกากำลังยืนต่อคิวซื้อข้าวอยู่ในศูนย์อาหาร จังหวะที่หน้าจอสมาร์ตโฟนสว่างวาบพร้อมข้อความจากมีนา

‘พรีเซนต์งานเป็นไงบ้าง’

เธอขยับถาดอาหารตามคนข้างหน้า แล้วพิมพ์ตอบกลับไป

‘ต้องกลับมาแก้ชนิดต้นไม้กับปรับตำแหน่งทางเดินนิดหน่อย แต่โครงสร้างหลักไม่ต้องรื้อทำใหม่หมด’

‘แล้วโดนเจ้านายจอมเนี้ยบดุไหม’

กั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ