บทที่ 36 ตัดสินใจอย่างไม่ลังเล 1

ดวงตาอ่อนล้านั่งมองถุงน้ำเกลือที่ไหลหยดลงทีละหน่อย ขาเล็กที่อ่อนแรงลุกขึ้นจากโซฟายกมือขึ้นทาบวางที่หน้าผากน้ำใสไหลเอ่อล้นอาบพวงแก้มอมชมพูไม่หยุด

แต่กระนั้นก็ไม่ได้มีเสียงสะอื้นดังเล็ดลอดออกมา ปากบางจรดเบา ๆ ที่ปลายจมูกโด่ง เพราะพื้นทั่วใบหน้าของเขามีแต่บาดแผลเต็มไปหมดจึงไม่อาจะเฉียดใกล้ทำให้เขาเจ็บป...