บทที่ 80 เกือบหลุ่เกือบพัง

ราวสิบกว่านาทีหลังจากที่บะแต๋งออกไป และปังเนยหลับสนิทอยู่ในห้องข้าง ๆ เตียวหุยจึงค่อยเปิดประตูเข้ามาในห้องเขามองแผ่นหลังเล็กที่นอนตะแคงหันหน้าไปอีกฝั่ง ในใจก็ทั้งสงสารทั้งหลงรักเมียซ้ำ ๆ วนไป

เขาเดินอ้อมไปอีกฝั่งนั่งขัดสมาธิพินิจพิเคราะห์กวาดมองดวงหน้าที่อ่อนล้าของภรรยา "เปาะเปี๊ยะครับ"

ปกติแล้วหางเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ