บทที่ 97 เจ็บเหลือก๋านโดนจุ๊

กลิ่นน้ำซุปหอมโชยขึ้นมาถึงบนห้องนอนทำให้ปังเนยรีบผุดลุกจากเตียงนอนของตัวเอง แล้วคว้าตุ๊กตาควายหุยหุยสีชมพูผู้โบว์เดินเกาะบันไดไปชั้นล่างของบ้านด้วยตัวเอง

"โฮ่ง!โฮ่ง!

แผล่บ! แผล่บ!

"จอดก่อน จ๊อดดด" ปังเนยวิ่งหนีหอมด่วนที่พุ่งเข้ามาเลียจนหน้าเปียก "ป้อฉาาา หอมด่วนแกล้ง ป้อจ้วยปังด้วย"

"ด่วนหยุดเดี๋ยวน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ