บทที่ 102 ขอบคุณที่อยู่ข้าง ๆ

“คุณอาเธอร์ คุณฟื้นแล้วใช่ไหมคะ?” เสียงใสถามด้วยความดีใจปนตื่นเต้น

จากที่ขยับเพียงนิ้วเดียวก็เริ่มขยับเบา ๆ ทั้งมือ ใบหน้าสวยน้ำตานองหน้า เธอดีใจเหลือเกินทุกค่ำวันก็เฝ้ารอให้เขามี

สติขึ้นมา จนตอนนี้มาถึงหัวใจมันเต้นแรงจนแทบระเบิดออก ดวงตาของคนป่วยค่อย ๆ ขยับถี่ ๆ เพื่อปรับสมดุลให้เข้ากับแสง ไอรด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ