บทที่ 87 อดีตซึ่งกันและกัน

         เวลาล่วงเลยมาจนถึงสี่ทุ่ม บรรยากาศรอบบ้านมืดสลัวเงียบสงบไร้เสียงจอแจจากผู้คน ร่างอรชรที่ตอนนี้ทิ้งตัวเองนอนราบไปกับโซฟาตัวเก่าด้วยความเหนื่อยล้าจากการเก็บกวาดทำความสะอาดบ้านเธอเองไม่เคยคิดว่าจะต้องตื่นมาใช้ชีวิตอยู่บ้านหลังนี้เพียงลำพัง พร้อมกับหอบความโศกเศร้าที่ทำให้ร้าวไปทั้งใจจากชายผู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ