บทที่ 5 ตอนที่ 5 NC หนีเสือปะเจ้าป่า!
อึกกก!!!!!!!
เพราะมัวแต่มองไปยังด้านล่างเพียงด้านเดียว กลัวพวกชุดดำนั้นจะสงสัยและตามมา เธอเลยไม่ทันได้ระวังด้านหลัง ในช่วงจังหวะนั้นที่อยู่ๆมีมือปริศนาอ้อมมาด้านหลังคว้าหมับเข้าที่ข้อแขนเล็กอย่างแรงจนทำให้ร่างบางของเธอเซถลาเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนกำยำของกำแพงยักษ์ที่มีชีวิต
“หึๆ.. หลงทางหรอกระต่ายน้อย ฉันไปส่งให้เอาไหม..” เสียงทุ้มที่กระซิบใกล้ๆทำรินดาขนกายลุกชัน หัวใจดวงเล็กเต้นไม่เป็นกระส่ำ ตาเหลือกแทบจะถลน หวาดกลัวร่างสูงตรงหน้า แม้เขาจะหล่อเหลาแค่ไหน ก็ไม่ทำให้เธอวางใจได้ พอได้สติเธอพยายามดันร่างบางของตัวเองให้หลุดออกจากพันธนาการของเขา แต่เหมือนยิ่งดันเขาก็ยิ่งรัดเธอแน่นมากขึ้นกว่าเดิม มือสากเริ่มกดแรงลงไปจนเธอรู้สึกเจ็บ
“เป็นใบ้รึไง ถามไม่ตอบ” มุมปากหนาแสยะยิ้มร้ายกาจ
ปึก!!!!!
“อะ!!” ร่างสูงดุดันลิ้นอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ ที่แม่สาวน้อยในอ้อมกอด ทำทีเป็นเล่นตัว ดูจากชุดก็เป็นพนักงานที่มาบริการที่ร้านเขานั้นเอง ดีแค่ไหนแล้วที่คืนนี้เขามีกะใจเลือกเธอขึ้นเตียง เพราะขี้เกียจรอไอ้ทามมันหาหญิงมาช้าแล้ว
“ก็ไม่ได้เป็นใบ้นิ ไม่งั้นเสียดายแย่ ถ้าไม่ได้ฟังเสียงครางหวานของเธอ” ร่างบางในอ้อมกอดเริ่มดีดดิ้นขึ้นอีกครั้ง สงสัยจะไม่ชอบคำพูดของเขา แต่ช่างประไรเขาไม่ซีอยู่แล้ว อีกอย่างเธอก็คงจะผ่านมาร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำแล้ว ไม่งั้นคงไม่มาทำงานที่นี้ได้หรอก คาสันต์แสยะยิ้มมองเธออย่างดูถูกดูแคลน
“ปล่อยหนูนะ!!.. คุณไม่ควรทำตัวรุ่มร่ามกับคนที่พึ่งพบกันครั้งแรกแบบนี้!!” รินดาตวัดสายมองสบร่างสูงอย่างไม่พอใจ ดวงตากลมโตเผลอมองสอบนัยตาแข็งกล้าของเขาราวกับตกอยู่ในมนต์สะกด ใบหน้าคมหล่อเหลาราวกับคนตะวันตก แต่เขาพูดไทยชัดแจ๋ว จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วดกพาดเฉียงรับกับดวงตาสีนิล ดูลึกลับ ริมฝีปากสีไวน์ติดจะคล้ำคงเพราะเจ้าตัวเป็นคนสูบบุหรี่จัดน่าดู
ไม่รวมหุ่นบึกบึนที่เธอแนบชิดสัมผัสและส่วนสูงที่สูงกว่าเธออยู่มาก ดูๆแล้วคงเกินร้อยเก้าสิบเซ็น รินดาเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เพราะเกิดมายังไม่เคยเจอใครดูดีเท่านี้มาก่อน แต่จะดีกว่านี้ ถ้าเขาไม่ถูกคำพูดต่ำๆในโคลนตมนั้นออกมา
“ฉันทำยิ่งว่านี้อีก หึๆ.. อย่าเล่นตัวหน่อยเลยแม่สาวน้อย คืนนี้ฉันรีบ “
หมับบบบ!!!!!
“อะ!!!… ปล่อยหนูลงนะ! คุณเข้าใจอะไรผิดไปแล้ว”
“จะให้เข้าใจอะไรอีก เธอก็เข้ามาทำงานที่นี้เพื่อทอดสะพานให้ฉันอยู่แล้วไม่ใช่รึไง อย่าลีลาเยอะ วันนี้ไม่มีเวลาเล่นด้วยนาน” คาสันต์ตวัดร่างบางขึ้นพาดบ่าก่อนจะเดินดุ่มๆ เข้าห้องส่วนตัวที่อยู่ด้านบนของผับ ช่วงนี้เข้าอาศัยอยู่ที่ผับเป็นส่วนมาก
และเธอควรจะดีใจด้วยซ้ำที่เขาพาให้ห้องส่วนตัวเป็นคนแรก ไม่มีใครได้สิทธิ์แบบเธอเลยแม้แต่คนเดียว
ติ๊ด !!! ติ๊ดดด แกร๊ก!!! ปังงงง!!!
พรึบบบบ!!!
“คะ..คุณคะ เราค่อยพูดกันดีกว่านะคะ หนูคิดว่าคุณเข้าใจอะไรผิดแล้ว หนูมะ..กรี๊ดดดดด!!!” คนตรงหน้าไม่ยอมฟังเธอ พอเหวี่ยงร่างเธอลงเตียง เขาก็ปลดกระดุมถอดเสื้อเชิทสีเข้มโยนทิ้งไปด้านหลังทันที เผยให้เห็นร่างกายอันสมบูรณ์แบบ ดูก็รู้ว่าเขาเป็นคนรักษาหุ่นแค่ไหน ไหนจะมีรอยสักมากมายในร่มผ้า แต่กลับไม่ได้ดูหน้าเกลียดเหมือนคนอื่นที่เธอเห็นตามระแวกบ้าน เพราะพอมันอยู่บนตัวเขา มันทำให้ดูดิบเถื่อน และหน้าค้นหา
“มะ..ไม่นะคะ.. คุณเข้าใจผิดแล้ว ได้โปรดฟังหนูก่อน” รินดาพยายามตะเกียกตะกายหนีแต่ร่างสูงกลับกระชากเรียวขาของเธอให้กลับมานอนอยู่กลางเตียงเช่นเดิม มือบางยกขึ้นไหว้ เพื่อให้คนเถื่อนตรงหน้าปล่อยเธอออกไป
“หยุดเล่นละครเป็นสาวน้อยบริสุทธิ์ได้แล้ว ก็บอกแล้วไงว่าคืนนี้รีบไงวะ!!! “ รินดาส่ายหน้า ผมยาวสลวยสะบัดไปมาจนละใบหน้าไปหมด ดวงตากลมโตเอ่อนองไปด้วยน้ำตา เมื่อร่างสูงไม่ยอมฟังสิ่งที่เธอจะอธิบาย
แควกกกกก!!! เสียงเดรสดีแดงถูกฉีกขาด เรียกสติที่กระจัดกระเจิงให้กลับมา มือบางยื้อยุดเดรสไม่ให้เปิดเปลือยต่อสายตาของเขาไปมากกว่านี้ นี้เธอหนีเสือปะเจ้าป่าชัดๆ
“ว้าวว!!! ใช่ได้เลยนิ… อย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน เหมือนฉันเอาเด็กดี… หึๆ ขัดขืนอีกสิ ฉันชอบวะ!!” คาสันต์โน้มลงไปกระซิบชิดใบหูบาง ก่อนจะแลบลิ้นตวัดเลียใบหนูเล็กของเธอ กลิ่นหอมอ่อนๆราวกับแป้งเด็กของเธอ มันกระตุกสัญชาตญาณนักล่าของเขาเป็นอย่างดี เขาไม่เคยเจอใครที่ปลุกตัวตนของเขาได้โดยที่ไม่ต้องเล้าโลม เธอเป็นคนแรก และการละครเล่นเป็นสาวบริสุทธิ์แบบนี้ยิ่งสร้างความสนุกให้เขาเป็นเท่าตัว สงสัยคืนนี้งานที่จะไปคงเป็นหมั่นแล้วละ เพราะเขาขอเลือกอยู่เล่นกับของเล่นที่เขาเลือกทั้งคืนดีกว่า
“อึกก!!! .. อย่ากัดนะ ฮื้อออ~~ ปล่อยหนู!!!”
“ปล่อยก็โง่สิ .. หุบปาก มีหน้าที่ครางก็ครางไป!”
“ฮื้อออ~~ คุณกำลังเข้าจะ ..อื้ออออ!!!!” รินดาพยายามดันใบหน้าคมที่ซุกไซร้ต้นคอของเธอออก เพราะร่างกายเหมือนไร้เรี่ยวแรงลงทุกที เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น เมื่อช่วยเหลือตนเองไม่ได้เพราะคนเถื่อนแรงเยอะมากกว่าเธอหลายเท่า เขาตะคอกเสียงดังลั่น ก่อนจะกระแทกริมฝีปากหนาลงมาปิดริมฝีปากบางของเธอ ดูดกลืนคำพูดของเธอไปจนหมด มือของเธอที่เริ่มประทุษร้าย เขาก็รวบกดเหนื่อศรีษะเพียงมือใหญ่ข้างเดียวของเขา
“อื้มม หวานชะมัดเลยว่ะ..”
จ๊วบบบบบ จ๊วบบบบบ!!!
คาสันต์ละริมฝีปากออก แสยะยิ้มอย่างพึงพอใจในรสชาติหอมหวานของโพรงปากนุ่ม มองลูกนกที่สั่นเป็นเจ้าเข้า ก็คิดว่าการแสดงของเธอช่างสมจริง เสร็จกิจคงต้องเพิ่มรางวัลให้ซะแล้ว
“ยะ..อย่าทำหนู..โอ้ยย!!” ร่างบางผวาลั่นเมื่อคนเถื่อนละริมฝีปากออก ก่อนจะกระชากปราการของเธอออกจนหมดไม่เหลือแม้แต่ชั้นในที่ปกปิดจุสงวนไว้ มือบางพยายามปิดป้องไม่ให้เขาเห็น แต่ก็ไม่ได้ผล เพราะดันแยกเรียวของของเธอออกกดด้วยท่อนขาของเขาเอาไว้
“หนูเจ็บ อึกก!! “
รินดาน้ำไหลพรากทันที หมดแล้วสิ้นทางหนีของเธอ ข้อมือทั้งสองถูกพันธนาการไว้เหนือศรีษะทุย ดวงตาคมไล่สำรวจเรือนร่างเปลือยเปล่าของเด็กสาว ที่มองทางไหนก็หน้าบีบหน้าขย้ำให้แหลกคามือ ร่างกายขาวเนียนหน้าอบอวบอิ่มที่กำลังดีดเด้ง ปลายจุกยอดมีชมพูหน้าดูดเลีย หน้าท้องแบนราบหน้าซุกไซร้ เขารู้สึกริมฝีปากแห้งผากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อสิ่งอวบอูมของกลีบกุหลาบสวยราวกับไม่เคยมีใครได้แตะต้องมันมาก่อน
“ให้ตายสิวะ !” เสียงแหบพล่าสบกคำหยาบออกมามากมาย เขารู้สึกอยากจะใช้ปากสำรวจร่างขาวผ่องนี้ทุกอณู!! ทั้งๆที่มาเขาไม่เคยมีความรู้สึกอยากจะทำแบบนี้ให้ใครสักคน อย่างเขา เสียบ แตก จ่าย จบ ตามนิยามของเขา แต่ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาอยากกระโดดข้ามคำนิยามของเขาเหล่านั้นซะงั้น
“ไม่ๆๆ…ฮื่ออออ~~~”
“หยุดร้องสิวะ ..” เสียงเข้มสบกอย่างหงุดหงิดที่เธอเอาแต่ร้องไห้อย่างเดียว
ก่อนที่เขาจะสะบัดหัวทิ้งความคิดนั้น เพราะอย่างเขา จะไม่ก้มหัวให้ผู้หญิงคนไหนแน่ แม้แต่เธอที่อยู่ใต้ร่างเขาตอนนี้ ถึงร่างบางจะหน้าเอาขนาดไหนก็ตาม คาสันต์อาศัยช่วงที่ร่างบางเผลอดึงกางเกงพร้อมชั้นในแบรนด์ดังลง ไม่สนร่างบางที่ดีดดิ้นต่อต้านอยู่ เดียวพอเสียบท่าแท้ก็ออกแล้ว เขาคิด มือหนาจับการสวมถุงยางอนามัยขนาดพิเศษ ก่อนจะดันขาเรียวแยกออก
ปั่กกกกกก!!!!!!! สวบบบบ!!
“กรี๊ดดดดดดดดดดด!!!!!!”
“เชี่ยยย!!!!…”
