บทที่ 39 พาฝัน

น้ำหวานถูกปลดปล่อยออกมาอยากมากล้น เขาสูดกลิ่นหอมที่แรงขึ้นนั้นเข้าปอด แล้วปาดเลียเก็บกินแค่เพียงเล็กน้อย รสชาติหอมหวานติดลิ้นนั้น ทำเอาเขาติดใจ

แต่ดอกไม้สีสวยที่ไม่มีร่องรอยบุบสลาย เขาจึงไม่แน่ใจนักว่าเธอจะผ่านสมรภูมิมามากน้อยเพียงใด และด้วยขนาดที่ไม่ธรรมดาของเขา จึงหวังพึ่งน้ำหวานที่เธอปลดปล่อ...