บทที่ 45 พลุ่งพล่าน

“สวัสดีครับ ฝัน”

เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับดอกกุหลาบขาวช่อโตที่ยื่นมาตรงหน้า เรียกเจ้าของชื่อให้หลุดจากสมาธิที่กำลังจดจ่ออยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์หลังจากที่ได้รับมอบหมายให้พิมพ์รายงานการประชุมของเมื่อวาน

“สวัสดีค่ะ ท่านประธาน”

พาฝันพนมมือไหว้ท่านประธานหนุ่มรูปหล่อที่เพียรพยายามทำให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ