บทที่ 14 คนแรกที่มองออก

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านยอดไม้สูงใหญ่ ทอประกายระยิบระยับลงบนพื้นดินแห้งกรอบของผืนป่าลึก ความหนาวเหน็บยามค่ำคืนถูกแทนที่ด้วยไออุ่นของวันใหม่ ภายในเพิงพักไม้เก่า ๆ บรรยากาศเริ่มมีความเคลื่อนไหวเมื่อเสียงฝีเท้าจำนวนมากและเสียงเรียกตะโกนดังแว่วมาจากระยะไกล

"คุณแม่ครับ! คุณแม่อยู่แถวนี้หรือเปล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ