บทที่ 35 กลิ่นไวน์จาง ๆ และหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำเอาพ่อหนุ่มไฟแนนซ์ผู้สุขุมนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เพียงลดายืนพิงเคาน์เตอร์บาร์ไวน์ในสภาพหมดสภาพ เส้นผมยาวสลวยยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงคล้ายรังนกเล็กน้อย ใบหน้าเนียนใสแดงก่ำด้วยฤทธิ์พิษแอลกอฮอล์ ดวงตาหวานเชื่อมฉ่ำเยิ้มมองตรงมาที่เขาแบบโฟกัสไม่ค่อยจะตรงนัก ในมือเรียวข้างหนึ่งยังคงถือขวดไ...