บทที่ 61 ครางเบาๆหน่อย 18+

หลังจากที่เจนสุดาอ่อยศิวกรไปเธอก็เริ่มรู้สึกว่าเขากำลังตอบสนองเธอด้วยสายตาแล้ว แต่ทำไมสายตาที่เขามองเธอมันกลับเปลี่ยนไปนะ เธอก็ไม่เข้าใจ

“คุณกรค่ะ เราไปทำอาหารรอสองคนนั้นไหมคะ เจนไม่อยากจะถ่ายรูปแล้ว” เจนสุดาบอกไป เพราะเริ่มกลัวสายตาที่มองมาของศิวกร

“ครับ มาผมช่วย” ศิวกรพูดไปก็ส่งยิ้มให้เจนสุดาไป เข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ