บทที่ 29 บทที่ 17.1 น้อยใจ

            “ฮันนาเจ้ากลับไปพักเถอะ ข้าไม่เป็นอะไรแล้วเดี๋ยวอีกสักพักข้าจะก็นอนแล้วล่ะ” ยาร่าบอกกับคนดูแลรับใช้ประจำตัวพร้อมกับเอนตัวนอนลงบนที่นอนของตัวเอง แต่คนเป็นห่วงกลัวว่าหญิงสาวที่อยู่บนเตียงจะร้องไห้อีกเลยดึงดันจะอยู่เป็นเพื่อน

“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ให้ข้าอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าท่านจะหลับก็ยังดี”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ