บทที่ 1 เธอหายไปไหน

สนามบินสุวรรณภูมิเต็มไปด้วยผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา แต่สำหรับ เพียงดาว นิรยา ทุกก้าวที่เธอเดินกลับหนักอึ้งราวกับแบกโลกทั้งใบไว้บนบ่า เธอหันไปมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่กำลังถูกลากไปด้านหน้า แล้วใจเธอก็สั่นไหวขึ้นมาอีกครั้ง เธอสับสนเหลือเกินเธอไม่รู้เลยว่าทางที่เธอทำมันจะจบอย่างไร และเธอไม่รู้ว่าหากบิดามารดารู้เรื่องนี้ท่านจะอภัยให้เธอหรือไม่

“ฉันกำลังทำสิ่งถูกต้องจริงๆ ใช่มั้ย” เธอถามตัวเองในใจ ภาพใบหน้าคมเข้มของคนที่เธอรู้จักมาตั้งแต่เด็กผุดขึ้นมาไม่หยุด เธอไม่สามารถแต่งงานกับเขาได้เธอไม่สามารถลืมเรื่องนั้นได้เลย ถ้าเธอยังอยู่ที่เมืองไทยเธอก็ต้องแต่งงานกับเขา เงินเก็บที่เธอเก็บเอาไว้ตลอดเวลา เพื่อที่จะหนีไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ตอนนี้มันไม่ถูกนำมาใช้กับการหนีไปของเธอ มันอาจจะมีไม่มากพอที่จะอยู่จนถึงเธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท แต่เธอก็คงจะหางานทำไปด้วย เพื่อที่จะให้ตนเองไม่ต้องติดต่อขอเงินบิดามารดา เพราะเธอเชื่อว่าท่านไม่ให้เธอ เพราะท่านต้องการให้เธอแต่งงานกับคู่หมั้นของเธอ

แทนคุณ ศิวโรจน์ไพศาล คู่หมั้นที่ทุกคนต่างบอกว่าเหมาะสมที่สุดสำหรับเธอ ชายหนุ่มที่คอยดูแลอยู่เงียบๆ ตลอดมา แต่สิ่งที่เพียงดาวต้องการในตอนนี้ คืออิสระและโอกาสที่จะได้ใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง เขาไม่ใช่คนที่เธอควรจะฝากชีวิตไว้ เพราะอะไรนั้นเธอรู้ดี และเธอก็ไม่อยากจะเกลียดเขา การไปแบบนี้มันจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เพราะแต่งกันไปสุดท้ายก็ต้องเลิกกันอยู่ดี

เธอสูดลมหายใจลึกๆ ก้าวข้ามเส้นตรวจคนเข้าเมืองไปโดยไม่หันหลังกลับ แม้หัวใจจะร่ำร้องให้มองอีกสักครั้งก็ตาม การตัดสินใจนี้มันเป็นการตัดสินใจที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับเด็กสาวที่พึ่งสำเร็จการศึกษาในระดับชั้นปริญญาตรี แต่เธอก็ต้องทำเพื่อศักดิ์ศรีของตัวเธอเอง

ณ เวลานี้ยังไม่มีใครรู้ว่าเธอเดินทางไปต่างประเทศแล้ว ต่อให้พวกเขามาถึงที่นี่พวกเขาก็ไม่สามารถเข้าไปสกัดเธอได้ทันหรอก อีกไม่นานเครื่องก็จะออกแล้ว ในเมื่อเธอไม่สามารถยกเลิกการหมั้นหมายกับเขาได้และฤกษ์แต่งงานก็ถูกกำหนดขึ้นในเวลาสองเดือนข้างหน้า เธอมิอาจปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในขุมนรกได้ การเลือกที่จะหนีไปแบบนี้ มันน่าจะเป็นทางที่ดี

ที่สุดสำหรับเธอ

ทางด้านแทนคุณ เขามาถึงบ้านเพียงดาวด้วยสีหน้าสดใส เพราะตั้งใจจะบอกข่าวสำคัญกับเธอ ข่าวที่เขาตัดสินใจแล้วว่าจะเร่งรัดงานแต่งงานให้เร็วขึ้น เขาอยากให้เธอกลายเป็นของเขาอย่างถูกต้องเสียที เขารอมานานแล้ว ความผูกพันตั้งแต่เด็ก และสิ่งที่เขารับรู้มาตลอดว่าเธอคือคู่หมั้นของเขา มันทำให้เขารู้ดีว่าเขาต้องแต่งงานกับเธอ และตอนนี้เธอก็เรียนจบแล้ว ไม่มีเหตุผลใดที่เธอจะปฏิเสธการแต่งงานกับเขาเลย

แต่แล้วแทนคุณก็ต้องพบกับความผิดหวัง เมื่อสิ่งที่แทนคุณพบกลับมีเพียงความว่างเปล่า ห้องนอนที่เคยเต็มไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเธอ กลับเงียบสงัด ตู้เสื้อผ้าถูกเก็บจนโล่ง โต๊ะเครื่องแป้งเหลือเพียงกล่องของเล็กน้อยที่ไม่ได้ติดตัวไป ขณะที่คุณอรทัย มารดาของเพียงดาวยืนอยู่กับเขา ด้วยท่าทางเจ็บปวด เพราะท่านรู้ดีว่าตอนนี้เพียงดาวได้หนีไปแล้ว แต่ท่านไม่รู้ว่าเธอหนีไปที่ใด

“คุณน้าครับเอื้อยไปไหนเหรอครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ตอนนี้เขารู้สึกเจ็บเป็นอย่างมาก ทำไมเพียงดาวถึงเลือกที่จะทำอย่างนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะห่างเธอไปหลายปี ในช่วงที่เธอกำลังเรียนมหาวิทยาลัย แต่เขาก็อยากให้เธอโฟกัสกับการเรียนเขาก็เลยไม่ค่อยมายุ่ง แต่ทั้งเขาและเธอต่างรู้ดีว่า จะต้องแต่งงานกันหลังจากที่เพียงดาวเรียนจบปริ

ญญาตรี

"น้าไม่รู้ น้ารู้แต่ว่าเอื้อยทิ้งจดหมายเอาไว้ ว่าจะไปต่างประเทศ น้าไม่รู้ว่าประเทศไหน" มารดาของเขาเมินสายตาหนักแน่นนั้นไม่ไหว จึงเอ่ยออกมาอย่างอ่อนโยน ท่านไม่รู้เลยว่าบุตรสาวของท่านไปที่ใด