บทที่ 22 ละลายพฤติกรรม

“ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย” เธอพึมพำกับตัวเอง ความโดดเดี่ยวที่เธอไม่สามารถพูดออกมาได้ เพราะถ้าพูดออกไปแทนคุณก็ต้องจัดการคนพวกนี้หมด

"ใครทำอะไรเอื้อยหรือเปล่า" แทนคุณเดินเข้ามาใกล้เธอ ใบหน้าคมเรียบเฉย แต่ดวงตาเต็มไปด้วยความมั่นใจ เสียงทุ้มเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความจริงใจ

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ