บทที่ 25 หัวใจเต้นแรง

เสียงเข็มนาฬิกาดัง แข่งกับเสียงหัวใจของเพียงดาวที่ยังไม่เป็นปกติ ร่างบางนั่งกอดเข่าอยู่ข้างอ่างล้างหน้า ปล่อยเวลาให้ผ่านไปเพื่อหวังว่าความรู้สึกวุ่นวายในใจจะคลายลง แต่ยิ่งอยู่นาน ความคิดก็ยิ่งตีกันจนไม่เหลือที่ว่างให้หายใจ

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้เธอสะดุ้งเฮือก

“เอื้อย ออกมาได้แล้วอย่า...