บทที่ 5 ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

แทนคุณตรงไปยังโรงแรมที่พักชั่วคราว จัดเก็บสัมภาระเพียงเล็กน้อย ก่อนเปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมาเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต เขาเริ่มค้นหารายชื่อมหาวิทยาลัย สถาบันการศึกษาต่างๆ ที่เพียงดาวอาจเลือกไว้

“เอื้อย เธออาจคิดว่าที่นี่กว้างใหญ่จนพี่หาไม่เจอ แต่เธอลืมไปแล้วหรือไง ว่าพี่ไม่มีวันยอมแพ้” คนที่พยายามตามหาคู่หมั้นของตนเองมุ่งมั่นเหลือเกิน เขาไม่มีทางถอยอย่างแน่นอน ถ้าเขาไม่ได้เธอกลับไปด้วยเขาก็จะอยู่ที่นี่ จนกว่าจะตามหาตัวเธอเจอ แล้วพาเธอกลับไปที่เมืองไทยด้วยกัน

เขาจดข้อมูลไว้ทีละแห่ง ตรวจสอบหลักสูตรที่เปิดรับนักศึกษาต่างชาติในช่วงนี้ สายตาคมเข้มเคลื่อนไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย พอได้ชื่อมหาวิทยาลัย ที่เขาสงสัยว่าเธอจะเรียนอยู่ที่นั่น แทนคุณเริ่มออกตระเวนไปตามสถานที่ต่างๆ ที่เขาคาดว่าเพียงดาวอาจจะปรากฏตัว มหาวิทยาลัยหลายแห่งถูกตรวจสอบอย่างละเอียด แต่ก็ยังไม่เจอแม้แต่เงาของเธอ

แต่เขาไม่รู้เลยว่าภายในมุมหนึ่งของห้องสมุดในมหาวิทยาลัยชื่อดัง เพียงดาวกำลังนั่งอยู่หลังหน้าต่างกระจกสูง มองภาพเมืองลอนดอนอย่างเหม่อลอย หัวใจสะท้านเมื่อคิดถึงใครบางคนที่เธอพยายามหลีกหนี นี่สินะที่เขาบอกว่าต่อให้หนีมาไกลแค่ไหน ก็หนีหัวใจตัวเองไม่พ้น ความรู้สึกที่เธอมีต่อแทนคุณมันก็คือทั้งรักทั้งเกลียด เธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้คนที่เธอทั้งรักทั้งเกลียดนั้นเดินทางมาอยู่ที่ประเทศอังกฤษแล้ว เขาพร้อมที่จะตามหาเธอไม่ว่าเธอจะอยู่แห่งหนใดก็ตาม

ค่ำคืนในลอนดอน แสงไฟสีส้มสว่างตัดกับความมืดของท้องฟ้า แทนคุณนั่งอยู่ในเลานจ์ของโรงแรมหรู เขานั่งไขว่ห้าง มือกำแก้ววิสกี้ไว้แน่น แต่เขาแทบไม่ได้แตะต้อง ดวงตาคมยังคงจับจ้องไปที่แฟ้มเอกสารตรงหน้า ไม่นานนักชายวัยกลางคนในชุดสูทเข้มก็ก้าวเข้ามา เขาคือ มาร์คัส เอดิสัน นักสืบเอกชนที่มีชื่อเสียงด้านการหาคนหาย ซึ่งเขาเพิ่งติดต่อไปก่อนหน้านี้ประมาณสองชั่วโมง เอดิสันเป็นนักสืบที่มีชื่อเสียง เขารับงานค่อนข้างยากแต่แทนคุณก็เสนอเงินให้เขามากมายจนเอดิสันยอมรับงานนี้ แทนคุณเชิญเขานั่งลง ก่อนผลักแฟ้มเล็กๆ

ให้ตรงหน้า

“นี่คือข้อมูลทั้งหมดที่ผมมี รูปถ่ายของเพียงดาว และจดหมายที่เธอทิ้งไว้ก่อนจะเดินทางมาอังกฤษ ผมต้องการให้คุณหาตัวเธอให้เจอ ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนก็ตาม” น้ำเสียงแทนคุณทุ้มต่ำแต่หนักแน่น จุดประสงค์ของเขาชัดเจน ไม่ว่ายังไงก็ตามเขาจะต้องตามหาตัวเธอให้เจอ ไม่ว่าเขาจะต้องเสียเงินเท่าไหร่เขาไม่สนใจเลยสักนิด

"ผู้หญิงหน้าตาสวยโดดเด่นแบบนี้ ไม่น่าจะหายากนะครับโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเธอสมัครเรียนต่อที่นี่" เอดิสันเปิดแฟ้มดูทีละอย่าง ก่อนพยักหน้าช้าๆ แล้วก็เอ่ยออกมาด้วยความสุขุม ดูท่าแล้วว่างานนี้จะไม่ยากเท่าไหร่ อีกไม่นานเม็ดเงินมหาศาลก็คงตกถึงมือเขา

"ไม่ว่ายังไงก็ต้องตามหาตัวเธอให้เจอนะครับ ผมไม่เกี่ยงเรื่องค่าใช้จ่าย ขอแค่หาเธอเจอ" แทนคุณเอนหลังพิงเก้าอี้ แววตาแข็งกร้าว

"เอาเป็นว่าผมจะเริ่มต้นสืบจากรายชื่อ นักศึกษาในมหาวิทยาลัยใหญ่ๆ และหอพักที่นักศึกษาไทยนิยมอยู่ ถ้ามีเบาะแสผมจะรีบติดต่อกลับคุณทันทีครับ" นักสืบมองเขาด้วยแววตาประเมิน ก่อนจดบันทึกลงสมุดเล่มเล็ก แทนคุณมีความหวังเป็นอย่างมาก เขาไม่ใช่คนพื้นที่และที่สำคัญหากจะจ้างนักสืบจากประเทศไทย ก็ต้องรอเวลาให้นักสืบเดินทางมาที่อังกฤษ เขาใจร้อนเกินกว่าจะรอได้ แล้วความเชี่ยวชาญในการสืบสวน คงไม่ได้มีมากเท่าเอดิสันซึ่งเป็นคนพื้นที่ เพราะฉะนั้นต่อให้เขาเสียเงินเท่าไหร่ เขาก็พร้อมที่จะจ่ายเพื่อให้ได้ข้อมูลของเพียงดาว

หลังนักสืบออกไป ความเงียบก็กลับมาอีกครั้ง แทนคุณยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบเล็กน้อย รสขมฝาดแผดเผาไปถึงอก แต่ก็ยังไม่เจ็บเท่าความรู้สึกที่เพียงดาวทิ้งเขาไว้ เขามองรูปถ่ายเธอในแฟ้ม ดวงตาที่เคยยิ้มให้เขามาตลอด กลับดูห่างไกลเหลือเกินในเวลานี้

เอดิสันใช้เวลาเพียงหนึ่งวันเท่านั้น เขาก็มีความคืบหน้าเกี่ยวกับเพียงดาวส่งมาให้แทนคุณ ทำให้แทนคุณรีบไปที่สำนักงานนักสืบของเอดิสันทันที

ในสำนักงานเล็กๆ ของเอดิสัน แสงไฟสีส้มอ่อนสาดส่องไปที่แฟ้มเอกสารเรียงรายบนโต๊ะ แทนคุณนั่งอยู่ตรงข้าม รอคอยด้วยใจจดจ่อ เอดิสันชี้ไป

ยังหน้าจอคอมพิวเตอร์

“นี่คือเบาะแสแรกครับ” เขากล่าว พลางเปิดแฟ้มแสดงภาพถ่ายนักเศึกษาและเอกสารการสมัครเรียนต่อของนักศึกษาต่างชาติ แทนคุณก้มลงมอง ใจเต้นแรงเมื่อเห็นชื่อเพียงดาว ปรากฏอยู่บนเอกสารฉบับหนึ่ง

“นี่… เอื้อย” เสียงทุ้มพร่าลงเล็กน้อย ภาพที่เห็นตรงหน้า ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังชัด

"ใช่ครับคุณแทนผมตรวจสอบแล้วเธอสมัครเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในลอนดอน และเพิ่งลงทะเบียนเรียนในสาขาที่เธอสนใจเมื่อสองสัปดาห์ก่อน" เอดิสันพยักหน้า พร้อมกับอธิบายรายละเอียดให้แทนคุณเข้าใจ ส่วนคนที่ได้ข่าวคราวของคู่หมั้นเขาดีใจเป็นอย่างมาก ความหวังที่มันริบหรี่ตอนนี้ มันได้พุ่งขึ้นสูงอีกครั้งเพียงเพราะข้อมูลที่เอดิสันเอาให้เขาดู

"ดีครับอย่างน้อยก็มีเบาะแสแล้ว ผมอยากให้คุณหาข้อมูลเพิ่มว่าเธอพักอยู่ที่ไหน หรือมีใครที่เธอสนิทด้วยบ้างมั้ย" แทนคุณลุกขึ้นยืน ดวงตาแฝงความมุ่งมั่น อีกไม่นานเขาจะต้องรู้ข้อมูลของเธอ เรียกได้ว่าเขาคิดถูกที่ใช้เอดิสันให้ทำงานนี้ เขาทำงานได้อย่างรวดเร็ว ทำให้เขาสามารถรู้ได้ว่าเธอพักอยู่ที่ใด

"ผมจะเริ่มตรวจสอบหอพักของนักศึกษาไทย ผมมั่นใจว่าในไม่ช้าเราจะได้ที่อยู่ของเธอครับ" นักสืบพยักหน้า พร้อมจดบันทึก

"เอื้อย รับรองว่าพี่ไม่ปล่อยเธอไปไหนแน่ๆ" แทนคุณนั่งลงอีกครั้ง มือหนาเกาะแฟ้มเอกสารแน่น สายตายังคงจดจ้องภาพถ่ายของเพียงดาว

แล้วก็เป็นดังคาดเพียงไม่กี่วันเอดิสันก็ติดต่อมาหาแทนคุณ ข้อมูลที่อยู่ของเพียงดาวที่แทนคุณต้องการ ตอนนี้อยู่ในมือของเขาเรียบร้อยแล้ว วันนี้เอดิสันตัดสินใจมาหาแทนคุณที่โรงแรมที่เขาพักอยู่ เพื่อตอบแทนสำหรับทิปเล็กๆ น้อยๆ ที่แทนคุณเพิ่งโอนให้เขา

“คุณแทนครับ ผมได้ที่อยู่ของคุณเพียงดาวแล้ว” แทนคุณนั่งอยู่ในโรงแรมหรู ดวงตาคมกวาดไปยังเอกสารในมือ ซึ่งได้รับมาจากเอดิสัน หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นมาทันที เมื่อนักสืบบอกว่าได้ที่อยู่ของเพียงดาวแล้ว

“เธอพักอยู่ที่นี่ใช่มั้ยครับ” แทนคุณเอ่ยถามเพื่อความมั่นใจ

“ผมตรวจสอบชัดเจนแล้วว่า คุณเพียงดาวเธอพักอยู่ที่หอพักใกล้กับมหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่ ผมมีชื่อหอพักและหมายเลขห้องด้วยนะครับ" เอดิสันตอบออกมาช้าๆ

"ข้อมูลทั้งหมดคือที่อยู่ในมือผมใช่มั้ยครับ" แทนคุณกำมือแน่น สีหน้าเคร่งขรึม แต่แววตาเต็มไปด้วยประกายไฟของความหวัง

“ใช่ครับ ผมยังได้ตรวจสอบกิจวัตรประจำวันที่เธอทำเป็นประจำด้วยครับ คาดว่าเราสามารถเข้าใกล้เธอได้ไม่ยาก แต่ต้องดำเนินการอย่างระมัดระวัง เพราะที่นี่กฎหมายค่อนข้างแรงเพราะฉะนั้นคุณจะทำอะไรก็ขอให้ระวังตัวด้วยนะครับ” เอดิสันเตือนด้วยความหวังดี

"ถ้าอย่างนั้นค่าจ้างที่เหลือทั้งหมด เดี๋ยวผมโอนให้คุณตอนนี้เลยนะครับ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง" แทนคุณจัดการโอนเงินให้เอดิสันในส่วนที่เหลือ

"ขอบคุณครับยินดีที่ได้รับใช้" เอดิสันกล่าวจบก็เดินจากไป แทยคุณไม่ได้สนใจเอดิสันอีกแล้ว เขาก้มลงมองเอกสารแต่ละแผ่น จดจำเส้นทางไปยังหอพักและมหาวิทยาลัยอย่างละเอียด ดวงตาคมจับจ้องภาพถ่ายของเพียงดาวราวกับต้องการบันทึกไว้ในใจ

“เอื้อย ในที่สุดพี่ก็เจอเธอแล้ว” ริมฝีปากหยักเม้มแน่น ความเครียดที่มันสั่งสมอยู่ มันคงจะได้เวลาปลดปล่อยเสียที หากเขาได้เจอเธออีกครั้ง เขาจะไม่มีทางปล่อยให้เธอหนีไปไหนอีก

“ไม่ว่าเธอจะพยายามหนีพี่แค่ไหน พี่ก็จะไปหาเธอจนเจอ และคราวนี้ รับรองว่าเธอไม่มีทางนี้พี่ได้อีก” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยความมุ่งมั่น ไม่ว่าอะไร

จะเกิดขึ้น เขาจะต้องได้เจอเธอ ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม