บทที่ 127 หน้าที่ของข้า

“หน้าที่ของข้าหมดแล้ว หวังว่าคราวหน้า คุณชายจ้าวจะเรียกให้ข้าไปปรนนิบัติบ้าง” นางส่งยิ้มเชิญชวน ปรายตามองทางมู่ฟางเหนียงเล็กน้อย ส่งยิ้มราวกับเป็นมิตรแต่แววตามีรอยเยาะเย้ย มู่ฟางเหนียงเผลอก้มมองหน้าอกตัวเองที่เห็นชัดๆ ว่ามันคนละขนาดกับแม่นางผู้นั้น 

จ้าวจิ่นสือเอาแต่คิดเรื่องที่จะได้พบหัตถ์เทวะ ลืมไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ