บทที่ 15 คุณนายแก้วตา?

ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นรับความสว่างที่แยงตาเข้ามาผ่านผ้าม่านสีขาว ความรู้สึกแรกที่แล่นเข้ามาคือความเจ็บช้ำตามร่างกาย และยิ่งไปกว่านั้นคือตรงกลางกายที่รู้สึกเจ็บแสบเป็นพิเศษ เพียงแค่ขยับนิดเดียวมันก็รู้สึกแปล๊บขึ้นมาจนฉันไม่อยากลุกไปไหน

"ไอมาเฟียบ้ากาม" ฉันได้แต่ก่นด่าพึมพำกับตัวเองเมื่อปรายตามองไปไม่พบอี...