บทที่ 19 หนีไม่พ้น

"แก้วตา…"

"แก้วตา…" ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นจากการหลับไหลเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงเรียกพร้อมกับสะกิดเบา ๆ ให้ลุกตื่น

"น้อย…" ฉันเปล่งขึ้นเมื่อคนตรงหน้าคือแม่บ้านที่สนิทกัน เข้ามาพร้อมกับถาดข้าวในมือที่ค่อย ๆ วางลง มองมาที่ฉันด้วยความใบหน้าที่อึกอักเหมือนจะถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับฉันแต่สุดท้ายก็ไม่ได้ปริปากถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ