บทที่ 38 มื้อค่ำกับความสับสนในใจ

บทที่ 38: มื้อค่ำกับความสับสนในใจ

ยามเย็นที่มหาลัย อัคคีออกแรงกึ่งลากกึ่งจูงอีฟจากสนามบอลไปยังลานจอดรถอย่างไม่เบามือ ฝ่ามือหนากำข้อมือเล็กแน่นจนขึ้นรอยแดง ร่างบางในชุดกระโปรงทรงเอจำต้องเร่งก้าวตามอย่างเก้ๆ กังๆ ใบหน้าหวานก้มต่ำซ่อนหยดน้ำตาและความบอบช้ำ

สายตาของเหล่านักศึกษาต่างหันมองเป็นตาเดีย...