บทที่ 22 คำขู่ที่หนาวไปถึงหัวใจ

คำขู่ที่หนาวไปถึงหัวใจ

ความเงียบเชียบเข้าปกคลุมห้องทำงานประธานบริหารบนชั้นสามสิบเอ็ดอีกครั้งหลังจากพนักงานคนอื่น ๆ ทยอยกลับบ้านกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงแสงไฟนีออนสลัวจากด้านนอกตึกที่ส่องสะท้อนผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาด้านใน

พริมายืนอยู่หน้าประตูไม้บานยักษ์ มือบางชื้นเหงื่อกุมเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วซี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ