บทที่ 52 เส้นด้ายชีวิต (1)

เส้นด้ายชีวิต

เสียงพยาบาลปลายสายตัดไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัวภายในห้องโดยสารรถสปอร์ตคันหรู

สมาร์ทโฟนบนคอนโซลกลางยังคงสว่างวาบ แต่ในหัวของพริมากลับมืดมิดและขาวโพลนไปหมด หัวใจของเธอเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นเอื้อมเข้ามาบีบเค้นจนแตกสลายไม่มีชิ้นดี

"แม่... แม่..."

เสียงพึมพำแผ่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ