บทที่ 56 คนของฉัน (1)

คนของฉัน

เสียงบานประตูห้องน้ำของห้องพักฟื้นวีไอพีเปิดออกช้า ๆ พริมาก้าวเท้าออกมาด้านนอกด้วยความรู้สึกที่โปร่งสบายตัวขึ้นกว่าเดิมมาก

ชุดลำลองเนื้อผ้าฝ้ายสำเร็จรูปสีครีมตัวนุ่มที่ภีมากรส่งให้บอดี้การ์ดไปจัดหามาให้นั้น ทั้งสวมใส่สบายและไม่รัดรึงรอยแผลใจเหมือนชุดราตรีสีแดงเพลิงตัวเก่า

แต่ความเจ็บร้...