บทที่ 50 ระเบิดเวลา

สองวันให้หลังพิมพ์ชนกพยายามตั้งสติ และทำงานให้ดีเหมือนเดิม แต่ก็ยังมีผิดพลาดอยู่เรื่อยไม่เว้นแม้แต่ช่วงเช้าของวันนี้ พิมพ์ชนกกำลังเก็บของเตรียมออกไปหาข้าวเที่ยงกินคนเดียว ตามความเคยชินในช่วงนี้.

"เดี๋ยวก่อน" เสียงของวิลเลียมดังขึ้นจากประตูห้องทำงาน ทำให้พิมพ์ชนกหยุดชะงัก เธอเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเขายืน...