บทที่ 57 ฟิวส์ขาด

พิมพ์ชนกเดินเข้าไปในห้องน้ำที่อยู่ปลายทางเดินอย่างคุ้นเคย เธอถอนหายใจออกยาวเมื่อได้อยู่ตามลำพัง ต้องยอมรับว่าการประชุมเมื่อครู่นี้ยากเย็นเหลือเกิน ไม่ใช่เพราะเอหา แต่เพราะสายตา และคำพูดเหน็บแนมของวิลเลียม ที่ทำให้เธออึดอัดจนประหม่าไปหลายครั้ง

เธอยืนอยู่หน้ากระจก มือทั้งสองข้างจับขอบอ่างล้างหน้าไว้แน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ