บทที่ 27 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ 6.5

ระหว่างทางไปโรงพยาบาล พิณณ์ลดานั่งพิงเบาะหลังด้วยใบหน้าซีดเซียว เธอหลับตาลงเป็นระยะเพราะอาการเวียนศีรษะ ขณะที่ป้าละไมคอยใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าผากให้อย่างเป็นห่วง

“อดทนอีกนิดนะคะคุณพิณณ์ ใกล้ถึงโรงพยาบาลแล้ว” แม่บ้านพูดพร้อมจับมือเธอเอาไว้แน่น

“ค่ะป้า” หญิงสาวตอบเบาหวิว

“อย่าหลับนะคะ คุยกับป้าก่อน” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ