บทที่ 10 บ่วงรักท่านประธาน บทที่ 10

เสียงครางของมัทนาแผ่วเบาแต่กลับยิ่งจุดความเร่าร้อนขึ้นในความรู้สึกของชายหนุ่ม ร่างสูงเบียดตัวเข้าหาและกอดรัดร่างบอบบางไว้ ดันร่างน้อยลงบนเบาะของเก้าอี้หวายตัวยาว แต่พอตั้งสติได้เธอกลับร่ำร้องเสียงแผ่วหวิว

“พี่เมฆ...ยะ...อย่าค่ะ”

“โรส...พี่คิดถึงโรสกับลูกมากนะ...ได้โปรดเถอะ...อย่าจากพี่ไปไหนอีก...อ...