บทที่ 173 ใต้อาณัติหัวใจ #9

    “ฉันขอบใจเธอมากนะลิซ่า ชีวิตของฉันถ้าไม่มีเธอ ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะมีใครอยากคบกับฉันเป็นเพื่อนอีกไหม” ดวงตาเศร้าเงยขึ้นมองเพื่อนด้วยความซาบซึ้งจนน้ำตาใกล้จะหยดลงบนแก้มนุ่ม

            “ไม่เอาน่ามัทรี เลิกเล่นบทโศกซะทีได้ไหม ฉันรักเธอเพราะเธอคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเหมือนกัน แล้วคนน่ารัก ๆ อย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ