บทที่ 215 ใต้อาณัติหัวใจ #52

“อ้าวลูกพี่...เดี๋ยวก็ปล่อยทิ้งไว้หน้าบ้านนี่ซะหรอก ขาไม่ดีแล้วอย่าปากเสียสิครับเจ้านาย”

            อินทิราอมยิ้มกับประโยคต่อล้อต่อเถียงของสองหนุ่มพลางนึกอยู่ในใจว่าทิษฏิกับทัยวัตช่างสมกับที่เป็นพี่น้องกันเหลือเกิน ปากดีเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยนกันแม้แต่นิดเดียว

            “เดี๋ยวดิฉันช่วยประคองอีกแรง...