บทที่ 232 ใต้อาณัติหัวใจ #69

 เสียงตัดพ้อดังแผ่วพร่า ทว่ามือเรียวกับเหนี่ยวรั้งศีรษะทุยไว้แนบทรวง สมแล้วที่เขาเก็บไปลำเลิกว่าเธอติดใจในรสเสน่หาที่เขาปรนเปรอ ยอมรับว่าเขาทำให้เธอใจแตกกระเจิง ยิ่งรักเขามากแค่ไหน ร่างกายของเธอก็เหมือนจะยิ่งพร้อมใจตอบสนอง มือคู่เล็กเลื่อนลงไปตามบ่าไหล่ ลูบไล้ร่างแกร่งราวนักสำรวจ

            แขนของเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ