บทที่ 235 ใต้อาณัติหัวใจ #72

“พูดมากจริงแก” อินทิราเอ่ยต่อว่าเพื่อนเบา ๆ ก่อนจะหันไปเอ่ยกับยศวิน “มัทยินดีค่ะ เอาไว้ใกล้ ๆ วันแล้วเราค่อยนัดกันอีกทีนะคะ”

            “ครับ...ผมดีใจนะครับที่เห็นมัทสบายดีแบบนี้” ยศวินทอดสายตาอาลัยมองอินทิรา

            “ขอบคุณค่ะ มัทก็สุข ๆ ทุกข์ ๆ ตามสภาพแหละค่ะ ไม่ได้สุขอะไรนักแต่ก็ไม่ได้ทุกข์ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ