บทที่ 258 ใต้อาณัติหัวใจ #95

ทัยวัตระบายลมหายใจยาวเหยียดพลางเปิดยิ้มมุมริมฝีปากขณะทอดสายตามองร่างบอบบางที่ซุกตัวนอนอยู่ในอ้อมแขน ลมหายใจสม่ำเสมอของเธอแสดงให้รับรู้ถึงอาการหลับสนิท นึกสงสารและเห็นใจหญิงสาวขึ้นมาครามครัน เธอคงจะอ่อนเพลียจนถึงกลับพับหลับไปคาอกของเขาแบบนี้

            “ทำไมผมถึงโง่มองข้ามความรักของคุณอยู่ได้ตั้งนาน...