บทที่ 32 Ep.32

ม่านตาบางกะพริบช้าเมื่อได้ยินเสียงทุ้มพึมพำเบา ๆ เธอลืมตาตื่นพร้อมสะดุ้งตัวลุกขึ้นนั่งปลายเตียงทันทีเมื่อสติและความทรงจำกลับคืนมาตอนลืมตาเต็มตื่นเธอเงี่ยหูฟังถ้อยคำพร่ำเพ้อของคนข้างกายด้วยใบหน้าซีดเผือด เธอจับใจความที่เขาละเมอเพ้อพกได้ถนัด

“สายป่าน อย่าร้องไห้เลยคนดี ผมรักคุณ”

อสิรวิสละเมอถึงคนรักเก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ