บทที่ 17 ตอนที่17 ความจริง

ตอนที่17

ความจริง

ดึกมากแล้ว เมื่อแสงไฟในห้องรับแขกถูกหรี่ลงจนเหลือเพียงความสลัว ลลิตานอนหันหลังให้ธีรภพ น้ำตาแห้งติดแก้ม ส่วนธีรภพนั่งอยู่ข้างเตียงเล็ก มือหนึ่งกำแน่นอย่างสับสน เขาไม่รู้ว่าคืนนี้ทำให้เขาสะใจหรือทำให้หัวใจตัวเองยิ่งยุ่งเหยิง

“พริม ผมขอโทษ” ธีรภพพึมพำเสียงเบาในความมืด ดวงตาของเขาแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ