บทที่ 21 ตบ

บทที่ 21 ตบ

ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะว่าจู่ ๆ ข้อมือที่ถูกคนตัวใหญ่ได้ดึงไว้ในตอนแรกอย่างดื้อดึงจะถูกปล่อยง่าย ๆ โดยที่ฉันไม่ได้ตั้งตัวเลยจนทำให้ตัวลอยอยู่ในอากาศราวกับบินอยู่จากนั้นก็ล้มลงในท่านอนหงายอย่างน่าเกลียดแบบนั้น ใช้มือคว้าอากาศมันไม่ได้ทำให้เกิดประโยชน์อะไร ในเมื่อพอไม่มีอะไรให้เป็นที่จับยึดเหน...