บทที่ 3 จอง

บทที่ 3 จอง

น้ำสีดำมีสถานะเป็นของเหลวหนืดและก็เหม็นถึงขั้นมากนั้น มันก็ค่อยๆ เคลื่อนไหวโดยการไหลลงรินรดตัวไปในพริบตาตามแนวโน้มถ่วงของโลก โดยที่ไม่มีความปรานีอะไรทั้งนั้นทั้งเฉกเช่นเดียวกับผู้ที่กระทำเช่นกัน จากเดิมที่ไหลจากใบหน้าบัดนี้มันไหลย้อยมาเข้าตรงปากไหลลงไปต่อจรดลำคอลงไปเรื่อย ๆ จนถึงเสื้อผ้าที่สวมใส่ที่บัดนี้เปรอะเลอะเต็มไปด้วยคราบสีดำจนหมด

เมื่อความสกปรกเข้าเล่นงานชายผู้แพ้อย่างจัง ทั้งสภาพที่ดูค่อนข้างไม่จืดเลย ดำไปทั้งตัวจนไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเป็นชายผู้แพ้คนดังกล่าวจริง

เพล้ง!

แรงเหวี่ยงกระป๋องน้ำมันไปไกลจากตัวเองด้วยแรงมหาศาล ยิ่งเป็นการเพิ่มความเถื่อนสู่สายตาทุกๆ คนที่จับจ้องดูการกระทำของเขาอยู่ การกระทำที่ไม่ได้ทำเอาใจให้ตกเป็นเป้าสายตา ไม่ได้อยากให้ใครชื่นชมด้วยคำว่าเสียงกรี๊ดมันออกมา ทว่านั้นสาวสวยหลายคนต่างส่งเสียงกรี๊ดด้วยความชอบใจที่เห็นการกระทำนั้นด้วยซ้ำ ทั้งที่มันตรงข้ามกับความเป็นจริงด้วยซ้ำ ในมุมมองที่หลากหลายมันสามารถทำให้ความคิดต่างแตกแยกออกไปในหลาย ๆ ประการ ดีบ้างและก็ไม่ดีบ้างทุกอย่างล้วนแล้วเป็นสัจธรรมด้วยซ้ำ

“เฮ้ย! หล่ออ่ะยัยลูกหยีผู้ชายอะไรยิ่งดูยิ่งหล่อ”

เสียงเล็กแหลมพูดขึ้นกับเพื่อนท่ามกลางผู้คนกลุ่มใหญ่ ที่กำลังมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ผู้หญิงที่มีลักษณะตัวเล็กๆ ผมสีน้ำตาลทองยาวจรดกลางแผ่นหลังจมูกเล็กที่แสนโด่งรับกับใบหน้าอย่างพอดี ถึงจะไม่ค่อยเอนเอียงไปทางสวยมากนักแต่ก็น่ารัก ความน่ารักและความสดใสเป็นสิ่งที่แตกต่างพร้อมเปล่งประกายออกมาโดยที่หลายสายตาก็ไม่สามารถห้ามการมองได้ ถือว่ามีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกด้วยซ้ำ ซึ่งมันค่อนข้างที่จะเกิดขึ้นบ่อย

“จะบ้าเหรอเรเนสพูดมาได้ไงหะ!”

“ก็มันจริงนิแก อย่าหัวโบราณสิ ระวังเป็นไดโนเสาร์เต่าล้านปีนะแล้วจะหาว่าเพื่อนไม่เตือน!”

แนะนำตัวเลยแล้วกันฉันมีชื่อว่า ‘เรเนส’ เป็นนักศึกษาของสถาบันการศึกษาเอกชนแห่งหนึ่ง ตอนนี้ก็กำลังเรียนอยู่ปีสามแล้วละ มีเพื่อนสนิทที่อยู่ข้าง ๆ ชื่อว่าลูกหยี

ยัยคนนี้กุลสตรีเรียกแม่ค่ะ ที่มาอยู่ในสถานที่แบบนี้ก็เป็นเพราะว่าฉันบังคับมาเองแหละ ส่วนเรื่องผู้ชายใครจะว่ายังไงก็ช่างสนใจไปมิใช่อะไรจะดีขึ้นใช่ไหมล่ะ มีแต่จะนั่งอยู่บนคานทองตอนแก่เท่านั้น ยังไงก็ต้องทำตามคติ สู้เพื่อได้ชายดีกว่าตายอยู่บนคานทอง

มันดูมีจุดมุ่งหมายดี

สำหรับตัวของฉันนั้นรู้สึกว่าการที่ตัวเองเป็นแบบนี้มันไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับตัวเองหรือว่าผู้คนรอบข้าง ความชื่นชอบฉันรู้ดีว่ามันเกิดขึ้นออกมาในแต่ละบุคคล และในขณะนี้เช่นกัน ฉันมองคนที่เอ่ยออกมาโดยที่ไม่ใช่ว่าการกระทำของอีกฝ่ายนั้นมันไม่ผิด เพียงแค่ต้องแยกออกเป็นสองประเด็นมากกว่า ประเด็นแรกโดนหาเรื่องก่อน ประเด็นต่อมาถือป้องกันตัวด้วยซ้ำ ถึงจะเอาอีกฝ่ายหนักหน่อยก็เถอะ แต่ถ้าไม่มาอยู่ในจุดที่อีกฝ่ายนั้นสัมผัสมักไม่มีทางรับรู้ว่ามันเกิดอะไรบ้าง

อย่ามองแค่เพียงด้านเดียวสิ

“อย่าบอกนะว่าเรเนสจะทำตามคติของตัวเองกับผู้ชายคนนั้น”

ใบหน้าที่อึ้งยิ่งกว่าการสอบชิงทุนได้ของยัยลูกหยี มันยิ่งทำให้ฉันอยากจะหัวเราะออกมาอย่างหนักหน่วง ยัยนี้รู้ใจฉันจริง ๆ ว่าคิดอะไรอยู่ แบบนี้สิถึงสมคำว่าเพื่อนรัก ถึงจะค่อนข้างแตกต่างกันอย่างสุดขั้วก็เถอะ แต่มันไม่ได้มีปัญหาเลยด้วยซ้ำไป ับเป็นการคบกันที่ต่างให้สัมผัสกันคนละแบบอย่าง ได้เรียนรู้ในสิ่งที่ยาหยีเผชิญส่วนยาหยีก็เรียนรู้ในสิ่งที่ฉันเผชิญอยู่ เพียงแค่นี้พวกเราก็คบกันมาได้หลายปีแล้ว ยังถือว่าเป็นเพื่อนที่รู้ใจกันเอามาก ๆ เสียอีก

“แน่นอนสิหล่อลากขนาดนั้น”

“แต่เขาดูไม่น่าจะเป็นคนดีนะเรเนส อย่าเอาตัวไปเสี่ยงจะดีกว่า” 

โอ้ยตาย!

เหมือนว่าตัวเองมีแม่คนที่สองยังไงอย่างงั้น เพราะเพื่อนที่เหมือนกับแม่ชีคนนี้ล่ะถึงทำให้ฉันครองโสดกับยัยลูกหยีมานานมากขนาดนี้ จนใครๆ ก็เรียกว่าเราเป็นคู่รัก คู่จิ้นกันด้วยซ้ำ ซึ่งนั่นมันก็ไม่แปลกหรอกทว่าความจริงแล้วนั่นไม่ใช่เลยด้วยซ้ำ

“สมัยนี้คนเลวครองยะ ยัยป้าหยีระวังนะเกลียดมากจะได้เลวยิ่งกว่าฉันอีกนะ เกลียดแบบไหนได้แบบนั้นเคยได้ยินไหมอีกอย่างที่รับประกันได้เลยว่าฉันรักเขารักมากตั้งแต่แรกเจอ.. ไม่ว่าเขาจะเลวกับฉันยังไงก็ตามยังไงเขาก็ต้องเป็นของฉันคนเดียว”

ความหมาดมั่นที่เรเนสแสดงออกมานั้นมันยิ่งเป็นการเตือนว่าครั้งนี้เป็นการเอาจริงเอาจังมาก ไม่ได้ทำเล่นๆ แต่ฉันจะว่ายังไงได้ล่ะในเมื่อเพื่อนตัดสินใจแล้วและหมั่นใจมากเสียขนาดนี้

“ตัดสินใจดี ๆ นะเรเนสดูที่ชายคนนั้นทำ”

เมื่อฉันได้ยินเสียงที่ยัยลูกหยีพูดขึ้นก็รีบเบี่ยงสายตาไปโฟกัสตรงผู้ชายที่เป็นแฟนในอนาคตของตัวเองทันที เขาเดินตรงไปยังอุปกรณ์ของเครื่องยนต์จากนั้นก็คว้าท่อนเหล็กพอประมาณกับมือยกขึ้นวางไว้บนไหล่อย่างเท่ ๆ ก่อนที่จะค่อย ๆ เดินกลับมายังที่เดิม

สายตาที่แน่วแน่บวกกับความแข็งกร้าวมันส่งไปยังชายผู้แพ้นั่นสั่นไปโดยอัตโนมัติด้วยอาการที่กลัวอย่างสุดขีดถึงขั้นยกมือไหว้ทันที ซึ่งถ้าเป็นฉันนั่นไม่แค่ยกขู่เลยแต่จะฟาดเข้าให้อย่างเต็ม ๆ เสีย

“เป็นยังไงบ้างเรเนสยังชอบเขาอยู่ไหม?”

“ชอบสิ เท่เป็นบ้าขนาดนั้น แบบนี้รู้ไหมยิ่งดูแล้วยิ่งเถื่อนยิ่งโหด สมบูรณ์แบบทุกๆ อย่างเลยนะลูกหยี”

ยังไงก็ยืนยันคำเดิมๆ ถ้าชายผู้แพ้นั้นไม่เข้ามาหาเรื่องคงจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอย่างเป็นแน่นอน แต่ในเมื่อเลือกที่จะทำก็ต้องยอมรับการกระทำด้วย    

ผัวะ!!

บทก่อนหน้า
บทถัดไป