บทที่ 42 หนักหนา

บทที่ 42 หนักหนา

กลิ่นบุหรี่อ่อนๆ ยังวนเวียนอยู่ตรงปลายจมูกของฉันอย่างไม่ห่างอีกทั้งยังมีสายตาอันเย็นเฉียบจ้องราวกับจะกินเลือดกินเนื้อแบบนี้อีก แบบนี้แล้วจะไม่ให้กลัวได้ยังไงกัน การพยายามหลบหลีกสายตาให้ไม่สบตากับอีกฝ่ายนั่นคือสิ่งที่ฉันเองได้เลือกทำในตอนนี้ เป็นทางเลี่ยงแต่มันก็หยุดอีกฝ่ายไม่ได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ