บทที่ 50 ช่วยไม่ได้

บทที่ 50 ช่วยไม่ได้

ฉันไม่มีทางเชื่อในสิ่งที่พูดรูธพูดขึ้นเด็ดขาดจนกระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นชุดที่ใส่เมื่อคืนขาดเป็นชิ้น ๆ ตรงมุมห้องอย่างไม่เป็นชิ้นดี

“แล้วพวกนั้นมันคืออะไรอย่าบอกนะว่าหนูเมาแล้วฉีกเสื้อตัวเองออกเป็นชิ้นๆ แบบนั้น! หนูกินข้าวนะคะไม่ใช่หญ้า!”

อารมณ์ฉุนเฉียวของตัวเองก็ถูกก่อขึ้น...