บทที่ 51 รอย

บทที่ 51 รอย

กึก!

การเคลื่อนไหวของร่างกายฉันหยุดชะงักราวกับถูกคำสาป ร่างกายไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งสิ้น มีเพียงสายตาเท่านั้นที่มองพี่รูธอย่างอึ้งๆ

“ทำมันตื่นเอง!”

“…”

“ช่วยไม่ได้..”

อยากเอาตัวมุดผ้าห่มแล้วหายตัวไปได้จากที่ตรงนี้จริง ๆ ความอับอายเริ่มแทรกแซงเข้ามาแทนที่ รู้ไหมว่าเกิดอะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ