บทที่ 73 เมา

บทที่ 73 เมา

“เฮ้ย... มึงไหวไหมวะไอ้รูธ?”

“…”

ผมแวนเดอร์นั่งเป็นเพื่อนไอ้นี่อยู่ในคลับของไอ้คิวพี นานแล้วแต่มันเอาแต่เหม่อลอย สายตาว่างเปล่าเป็นแบบนี้มาตลอด 2 ปีที่ผ่านมา โดยไม่รู้ว่าตัวเองเปลี่ยนไปมาเพียงไหน

ไอ้รูธเปลี่ยนไปมากกว่าเดิมหลายเท่า

ว่าแล้วก็สงสารมันชิบหาย

ใจหนึ่งก็สงสารอีกใจหนึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ