บทที่ 76 ขอให้ไม่ใช่ความฝัน

บทที่ 76 ขอให้ไม่ใช่ความฝัน

ท้ายสุดแล้วก็เหมือนว่าทุกอย่างกำลังจะดับวูบมืดลงด้วยซ้ำกับอาการหนึ่งที่พึ่งเข้ามาจู่โจมร่างกายของผมเอง ซึ่งไม่สามารถบังคับตัวเองได้เลยด้วยซ้ำถึงแม้จะมีคำถามมากมายที่ต่างเข้ามาให้ผมตอบตัวเอง แต่ทว่าถึงผมจะพยายามปกครองสติของตัวเองมากเช่นไร ก็เหมือนเปล่าประโยชน์ด้วยซ้ำเ...