บทที่ 100 เธอสอนลูกแบบนี้ใช่ไหม!?

เพี๊ยะ!

เสียงฝ่ามือกระทบกับใบหน้าดังสนั่น ฝันดีตบหน้าเขาเต็มแรง จนหน้าของวศินสะบัดไปข้างหนึ่ง

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา มือที่สั่นน้อย ๆ กำแน่นข้างตัว

"อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้สารเลวเหมือนคุณ!"

วศินหันกลับมามองเธอทันที แววตาของเขาเย็นชาไร้ความรู้สึก ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

"สารเลว? ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ