บทที่ 103 จะใสหัวไปไหนก็ไป

“…ส่วนเธอ จะใสหัวไปไหนก็ไป”

เธอรู้สึกเหมือนลมหายใจของตัวเองขาดห้วงไปชั่วขณะ คำพูดของเขามันเหมือนกับคมมีดที่กรีดลงกลางใจของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

น้ำตาหยดแรกร่วงลงมาโดยที่เธอไม่สามารถกลั้นเอาไว้ได้อีกต่อไป

เธอรู้แล้วว่า… เธอไม่มีความหมายอะไรกับเขาอีกแล้ว

ถ้าอย่างนั้น… เธอก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะอยู่ที่นี่ต่...