บทที่ 25 กันและกัน

แต่เขาไม่หยุด... ไม่มีแม้แต่การชะลอจังหวะ

นิ้วเดียวแรกขยับเข้าออกอย่างรุนแรง รัวเร็วจนร่างเล็กที่ยังหอบเหนื่อยจากเมื่อครู่สะท้านเร่าอีกครั้ง เสียงหอบสั่นพร่าหลุดออกจากลำคอแทบไม่ทันรับแรงกระแทกถี่นั้น

ยังไม่ทันได้ตั้งหลักดี...

 นิ้วที่สองก็สอดลึกตามเข้ามาทันทีโดยไร้ความปรานี

“อ๊ะ… อื๊อออ…”

เสียงครางพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ