บทที่ 33 เบื่อก็ต้องทน

“ก็บอกแล้วไงว่ากลับไม่ได้” น้ำเสียงของเขานิ่งเย็นแต่แฝงไปด้วยความรำคาญชัดเจน

“ทำไมฉันจะกลับบ้านไม่ได้? หมอสั่งไม่ให้ฉันกลับเหรอ? หรือคุณสั่งกันแน่?”

คิริวเลิกคิ้วขึ้นนิด ดวงตาคมปรายมามองเธอเป็นครั้งแรก ก่อนจะหันตัวมายืนพิงโต๊ะตรวจเต็มตัว

“จะหมอคนไหนล่ะ? ตอนนี้ฉันเป็นคนดูแลเคสเธออยู่”

น้ำเสียงเยาะเย้...